გაზაფხულის შხაპუნა წვიმით დასველებული და გაჟღენთილი მიწის სურნელი გაქვს, მიმზიდველი და დაუვიწყარი. შენი ქანები ისეთივე ჭრელი და გამოცდილია როგორც საუკუნეები. შენზე ყოველ გაზაფხულს ახალგაზრდა ყვავილები იშლებიან, შენ გეხვევიან და შენი ნაყოფიერებით მრავლდებიან.

მე სალ კლდეზე ამოზრდილი ვარ და ფესვებიც ქვაში მაქვს გადგმული, შენგან შორს ვარ და შენზეც არასოდეს გავიზრდები. თუმცა ვგრძნობ რომ ჩემთან შენი ნამცეცები რბილდება და ტალახდება. ხანდახან მგონია, რომ შენი გულწრფელობა მხოლოდ მე მეკუთვნის.