მთავარი

მე დ ჩემი დემონები

დატოვე კომენტარი

ზოგს დემონები საერთოდ არ ყავს. არ აწუხებს არაფერი რაც მის კანის ქვეშ ხდება. დილით რომ იღვიძებს ფიქრობს რამდენი კოვზი შაქარი უნდა ჩაიყაროს ყავაში და რით დაასრულოს დღე რომ ბედნიერი იყოს. კიდევ ისეთებიც არიან რომლებიც ხანდახან ჩაფიქრდებიან ხოლმე რაღაცაზე, ზოგადად, უფრო იშვიათად შემხვედრიან ადამიანები რომლებიც საკუთარ ემოციურ მდგომარეობას მუდმივად უღრმავდებიან და აანალიზებენ საკუთარ თავს. ჩემნაირს სულ რამდენიმეს ვიცნობ, დემონებით.ყველას თავისი დემონი ყავს და ყველასი განსხვავებულია. ჩემს დემონებს ჩემი სახე და სხეული აქვთ, ჩემი მანერები და საუბარი, მაგრამ ვერცერთი მათგანი ვერ შეძლებს იყოს ნამდვილი მე. ჩემს დემონებს ჩემი ჩანაცვლება უნდათ. ნაწილებად მხლეჩენ და მძიძგნიან. ახლა უკვე შევეჩვიე და ვუმკლავდები, ადრე ხშირად მქონდა მომენტები, როცა მე ჩემს თავს ვერ ვაკონტროლებდი. მე ვიდექი გვერდით და ვუყურებდი ჩემი დემონი მე, როგორ აკეთებდა ყველაფერს, რომ ჩემს ცხოვრებაში დაბრუნება აღარ მომდომებოდა და დავნებებულიყავი. ჩემი დემონები ჩემი რამდენიმე კილოგრამი კანია.

winona-ryder

Advertisements

დატოვე კომენტარი

ხშირად ვიმშვიდებ თავს იმით, რომ ყველა ხედავს თავის დემონს, მაგრამ ყველა იტყუება, რომ ეს ასე არ არის

დემონები

%(count)s კომენტარი

მყუდროება დაგვირღვიე მე და ჩემს დემონებს. ჩემი სასტიკი და დაუნდობელი სულისთვის არ მემეტები, ამიტომაც ვმალავ ჩემს სამყაროს დედამიწის გულში.

შენი გზა ძნელი და ეკლიანია, თუმცა შენი ღუზა უკვე აქ არის და ამას ვერ შევცვლი, ამიტომაც მთელი ჩემი იმედები ძველ კომპასში გამოვკეტე, რომელიც ხელთ გიპყრია და გზას გიჩვენებს.

%d bloggers like this: