მთავარი

9 სიცოცხლე

დატოვე კომენტარი

სიცოცხლე პირველი – გვიან გავიღვიძე… მაღვიძარამ არ დარეკა… ფეხშიშველი შევედი აბაზანაში სასწრაფოდ გადავივლე… პირსახოცი… სიჩქარეში დამავიწყდა ახლოს გადამეკიდა თითის წვერებზე დავდექი და მთელი ტანით გადავიწიე, თითქმის მივწვდი ფეხი რომ ამისრიალდა და ონკანს თავი პირდაპირ საფეთქელთან დავარტყი… 1 წამში მოვკვდი…

სიცოცხლე მეორე – პირსახოცს მივწვდი და ნახევრად სველმა დავიწყე ჩაცმა, ჩაიდანი ჩავრთე, თან თმას ვიმშრალებდი და თან ვცდილობდი მესაუზმა როცა გადამცდა, რა საშინელებაა ერთი ნაჭერი ცხელი ტოსტი რომ დაგახრჩობს გავიფიქრე და მოვკვდი ))))

სიცოცხლე მესამე – ცრემლები მომდიოდა, მაგრამ ვსუნთქავდი არასოდეს შევჭამ ასეთი სისწრაფით, ამას ვფიქრობდი როცა ფეხზე ვიცვამდი თან ჩანთაში ვალაგებდი ნივთებს და თან კარს ვკეტავდი… კიბეზე ფეხი ამისრიალდა და თერთმეტი საფეხური ისე უმტკივნეულოდ ჩავიფრინე მეთორმეტე მოყინული ბეტონის, რომ არ შემხვედროდა… დაახლოებით თორმეტი მოტეხილობიდან ერთ-ერთი სასიკვდილო აღმოჩნდა, სამაგიეროდ დანარჩენი თერთმეტისგან მიყენებული ტკივილი ვერც კი ვიგრძენი ისე სწრაფად დავლიე სული

სიცოცხლე მეოთხე – წამოვდექი და თოვლი დავიფერთხე, გული შიშისგან სადღაც ყელსა და ნიკაპს შორის მიცემდა ენის ქვეშ. სირბილით და სრიალით ჩავედი ქუჩაზე ეთერში მაგვიანდებოდა, პირველივე ტაქსი გავაჩერე, ძალიან ვთხოვე სწრაფად ევლო, მაგრამ შუქნიშანზე გაჩერება რომ მოვისურვეთ და დამუხრუჭებისას მოგვასრიალა, იმდენი ვიტრიალეთ სანამ მანქანა ჩემს მხარეს საგზაო ნიშნის ბოძმა არ გააჩერა, უფრო სწორად საგზაო ბოძმა რომლის ნაწილიც პირდაპირ გულში მქონდა გაყრილი

სიცოცხლე მეხუთე – საგზაო ნიშნის ბოძი რამდენიმე მილიმეტრით ამცდა, მანქანიდან გადმოსვლა გამიჭირდა, ახლა ნამდვილად ვეღარ მივუსწრებდი ეთერს, მწვანე შუქს არც დაველოდე, გზაზე გადარბენისას მანქანის მუხრუჭის ხმა გავიგე, ზუსტად ჩემს ფეხებთან დაამუხრუჭა “ტყტყ” ბგერები გამოსცა მძღოლმა და ვიფიქრე აი სამშვიდობოს გამოვედითქო, როდესაც გზის მეორე მხარეს პალტოში და ბერეტში გამოწყობილი, მომღიმარი, საშუალო ასაკის ქალბატონის მზერა შევნიშნე. არ გავუღიმე იმიტომ რომ არ მეცნო, მაგრამ დავაკვირდი, რომ მივუახლოვდი ეს მზერა ისეთი კეთილი აღარ მომეჩვენა…

– შენ იცი რომ შეიძლება მომკვდარიყავი??? ვინ არის დამნაშავე ის თუ შენ??? შენ და შენნაირები უნგრევენ უდანაშაულო ადამიანებს ცხოვრებას??? ჩემს შვილს უნდოდა მკვლელი გამხდარიყო??? მაგრამ შენნაირი ალქაჯების გამო ხდებიან მკვლელები და არც მეტი არც ნაკლები პირდაპირ შუბლში მესროლა… უფრო სწორად ხმა გავიგე სროლის…

სიცოცხლე მეექვსე – ბერეტიანმა ქალბატონმა სათამაშო პისტოლეტით წყალი სახეში შემასხა, ფიზიკურად საკმაოდ სუსტად გამოიყურებოდა, მაგრამ მაინც მთელი ძალით გავრბოდი, 5 წუთში გავჩერდი და სული ძლივს მოვითქვი არც არაფერი დარჩა ფეხით მივედი… ლიფტში რომ შევედი წამებს ვითვლიდი და აი სადღაც მეშვიდესა და მერვე წამს შორის ჩაწყდა, ამჯერად უკვე სიკვდილში გამოცდილს ხმაურიც დამამახსოვრდა, ჩემი ყვირილიც, შეჯანჯღარებაც და სამწუხაროდ ძლიერი დარტყმაც, ლიფტში არა, მაგრამ საავადმყოფოსკენ გზაში კი ნამდვილად მოვკვდი

სიცოცხლე მეშვიდე – ძლივს დავარწმუნე სასწრაფოს ექიმები რომ არაფერი მიჭირდა, იმის გარდა, რომ ეთერში მაგვიანდებოდა და სულ სირენებით მიმიყვანეს სამსახურამდე, რა თქმა უნდა კიბით ავედი, გულამომჯდარი მივეყუდე კედელს და ის იყო სიგარეტისთვის უნდა მომეკიდა, რომ ჩემი მეწყვილეც გამოვიდა

– ძალიან ძალიან გთხოვ ირაკლი ვერ ვსუნთქავ და ერთი ჭიქა წყალი მომიტანე
– ახლავე

ეს ახლავე კი გამიკვირდა, მაგრამ გაკვირვების გამოსახატი ენერგია ჯერ არ მქონდა, სამწუხაროდ მოგვიანებით უკვე დაგვიანებით აღმოჩნდა, რადგან ჩემმა საკუთარმა და ღვიძლმა მეწყვილემ მოწამლული წყალი გამომიწოდა და მეც იქვე მოსაწევში გარდავიცვალე

სიცოცხლე მერვე – წყალი დავლიე და ცოტა გონს რომ მოვეგე გამახსენდა ჩემი ეთერი, საეთეროში პალტოთი და ქუდით შევედი, რამდენიმე წამიც და დავაგვიანებდი, ის იყო უამინდობის ბლოკზე უნდა გადავსულიყავი, რომ კარგად გვარიანად შეგვაზანზარა და მერე მახსოვს რომ იატაკი გამომეცალა ფეხქვეშ. 10 ბალიანმა მიწისძვრამ მიწასთან გაასწორა თბილისი და მეც…

სიცოცხლე მეცხრე – გამოვედი საეთეროდან, გავიხადე პალტო, გავთბი, ლევანმა ყავა მომიდუღა, დავჯექი ირაკლის გვერდით და დავიწყეთ მაფიოზობანას თამაში… წინ თავისუფალი სამი საათი მქონდა, დავხუჭე თვალები, გამეცინა, სულ მეცინება ამ დროს, გავახილე, ყველა მე მიყურებს, დავასახელე, ხმა მივეცი, გავარდა, მაფიოზია, ისევ აბაშმაძე, მაფიის ღამეც დადგა, მაფიოზის გადაწყვეტილებით თამაშს ტოვებს ანა სიდამონიძე

პ.ს. ისევ აბაშმაძე თუ მომკლავს )))))))))))))

Advertisements

ძია ფროიდის ტესტი – ტეგ თამაში

2 Comments

ბატონი პიკასოს 😀 თხოვნა შევასრულე და სათაური ხელუხლებელი დავტოვე. ბევრს არ ვისაუბრებ და პირდაპირ გადავალ კითხვა პასუხზე, რომლის შედეგიც თამაშიც ავტორის თქმით 110%-ით ამართლებს…

2218866489_ac38c05f08

1. წარმოიდგინეთ რომ უდაბნოში ხართ და დაინახეთ კუბი (გეომეტრიული ფიგურა) რაც შეიძლება ვრცლად აღწერეთ თუ როგორია (ცაშია თუ მიწაზეა) ფორმა ფერი რისგან არის დამზადებული. რომ ხედავ რაზე ფიქრობ?რისი სურვილი გიჩნდება????

დავიწყებ იქიდან რომ ჩემი უდაბნო არის კანიონი… არის მრავალფეროვანი რელიეფით, სადაც ქანები სულ სხვადასხვა ფერისაა, სადაც ძალიან ცხელა რა თქმა უნდა, მაგრამ შეგიძლია თავი ჩრდილს შეაფარო (თანაც გაშლილი სივრცის მეშინია) ცაზე რამდენიმე დიდი პლანეტა მოჩანს, დღისით და მზისით, მაგრამ ძალიან ახლოს თითქოს, თანაც სხვადასხვა ფერისა, ღრუბლები ჩემი ფიქრების მიხედვით იცვლიან ფორმებს…

გადავედით კუბზე. ჩემი კუბი არის ე.წ. კუბიკ რუბიკი… ანუ თავსატეხი, რომელიც ერთ-ერთ კანიონშია ჩაჭედილი. არის ხისგან დამზადებული… აი ძველი საღებავით შეღებილი სხვადასხვა ფრად და ზოგ ადგილას ეს საღებავი რომ ამძვრალია ისეთი… მიჩნდება სურვილი, ისევე როგორც ყველა სხვა ამოცანაზე და თავსატეხზე რომ ამოვხსნა… და აღმოვაჩენ რომ ჩემი ფიქრით შემიძლია ამ კუბიკ რუბიკის სხვადასხვა ნაწილების ამოძრავება. ვიწყებ კუბიკ რუბიკის აწყობას, მაგრამ ყველა მოძრაობა პატარა მიწისძვრას გავს, რომელიც კანიონს ანგრევს… ვიცი რა უნდა შევცვალო რომ ერთი ფერი ავაწყო, მერე მეორე და ამოვხსნა თავსატეხი… შეპყრობილივით ვაწყობ კუბიკ რუბიკს რაც საბოლოოდ ანადგურებს იმას რაც ჩემს გარშემოა…

Rubik_cube_colorfull

2. გააგრძელე გზა და დაინახე წყლით სავსე დოქი . როგორია? რას გრძნობ? რას ფიქრობ რას აკეთებ????

დოქი აუცილებლად არის რკინის ორნამენტებიანი და სავსე… თავიდან დავინახე რაღაც შავი ლაქა, მერე ახლოს რომ მივედი დოქი იყო და ხელი რომ მოვკიდე ცივი… სულმოუთქმელად დავლევ და თავზეც დავისხავ… შეიძლება ოთხითაც მივფორთხდე და ჩასუნთქვაც გამიჭირდეს იმხელა ყლუპებით დავლიო… ვიგრძნობ რომ ამდენი ხნის მოწყურების, დაღლილობის, სიცხისა და სიარულის შემდეგ არაფერი მომკლავს… და იმ მომენტში ვიფიქრებ რომ ყველაზე ბედნიერი ვარ და გადავრჩი… ვიფიქრებ რომ ეს უდაბნო ჩემი სახლია, აი როგორ ავხსნა ეგ შეგრძნება, როცა ფიქრობ რომ ირგვლივ ყველაფერი შენ გეკუთვნის და შენს გარშემო ტრიალებს, ამ დროს აღმოვაჩენ რომ დოქში წყლის გარდა კიდევ პატარა ლიფსიტებიც იყვნენ, რომლებიც ალბათ მალე დაიხოცებიან იმიტომ რომ მე მთელი წყალი რაც დოქში იყო ან დავლიე ან თავზე დავისხი და საშინლად დამნაშავედ ვიგრძნობ ამის გამო თავს… პირველი რაც თავში აზრად მომივა ის იქნება რომ ხელს ვიჭრი და ჩემს სისხლს ვასხამ დოქში… არ ვიცი თევზი სისხლში კვდება თუ ცოცხლობს, მაგრამ სხვას ვერაფერს ვფიქრობ… ხელს მოვკიდებ დოქს და თან წავიღებ… იქნებ წყალი შემხვდეს გზაზე და გადარჩნენ პატარა თევზები…

jonathan-adler-jug-460

3. აგრძელებ გზას და ხედავ კიბეს ამიღწერე როგორია რამდენად მყარია.მიწაშია თუ ცაში ადის? რას აკეთებ რისი სურვილები გიჩნდება

კიბე არის ქვის, ძველი, ცოტა ჩამომტვრეული ნაპირებით, მაგრამ მყარი, იმიტომ რომ მიწაშია მყარად ჩადებული ყველა ფილა, კიბე მაღლა ადის ერთ ერთ კანიონზე და შედის შიგნით ამ გამოქვაბულში, ნაპრალებიდან მცენარეები და ბალახი ამოდის. აი საუკუნეების წინაა ჩაშენებული მიწაში და ცოცხალივითაა, თითქოს ამ დედამიწის განუყოფელი ნაწილია როგორც რომელიმე მთა. ქვის ფილები მოუპირკეთებელია… სურვილი მიჩნდება რომ ავიდე… მიუხედავად იმისა რომ სიმაღლის ძალიან მეშინია და ეს კიბე მაღლა მიყვება კანიონს, მაინც ჩემი ცნობიმოყვარეობა ძალიან ძლიერი და თანაც ეს კიბეც საკმარისად მყარი და ფართე… ამიტომ კანიონს მივეკრობი და ასე ავყვები კიბეს, რომ იქ მოვხვდე სადაც მთავრდება…რამდენიმე წუთის შემდეგ აი შიშისგან რომ დავბნუჟდები და მივხდები რომ სხვა გზა არაა და უკან დაბრუნებას აზრი აღარ აქვს, მაგრამ სიმაღლის შიში და გულისრევის შეგრძნება ძნელად გასარჩევი გახდება ერთმანეთისგან, დავინახავ რომ ყველა ღრუბლიდან მიწამდე დაშვებულია თოკის კიბეები… უამრავი თოკის კიბე ციდან და ისევ ეს საშინელი არჩევანი… გადავხტე და დავეკიდო ამ თოკის კიბეს რომელიც არც ვიცი გამიძლებს თუ არა და დავბრუნდე მიწაზე, თუ განვაგრძო ამ ქვის კიბით იმ მიმართულებით მოძრაობა რომელიც არ ვიცი სად მიმიყვანს… მოკლედ არჩევანი ასეთია, ან არამყარი კიბე და გარკვეული დანიშნულების ადგილია… ან მყარი კიბე და გაურკვეველი მიმართულებით მოძრაობა… რაც მთავარია იმაზე არ ვფიქრობ ეს კიბეები ციდან რომ ეშვება საიდან გაჩნდა, იმიტომ რომ ეს ჩემი გამოგონილი სამყაროა და სადაც რა მინდა და როგორი ისე იქნება… მაგრამ ჩემს თავსაც არ ვენდობი იმდენად რომ ამ თოკის კიბით დავბრუნდე უკან… ესეც რომ არა ქვევით ჰო ვიყავი უკვე და ჯობია რამე ახალი ვნახო თუნდაც ცუდი, საშინელი და საერთოდაც უკანასკნელი რასაც ვნახავ, მაგრამ ახალი…

Miami_Landscape_Earth_2a_Faux_Turf_With_Natural_Stone

4. გააგრძელე გზა და დაინახე მუსტანგი(მოუთვინიერებელი ცხენი) როგორია????რას გრძნობ რომ დადიხარ რისი სურვილი გიჩნდება?რას აკეთებ

შავია, ლამაზი და ძლიერი… მაგრამ საშინლად კეთილი გამოხედვით… სურვილი მიჩნდება რომ შევჯდე და ვიჯირითო, მაგრამ ვიცი რომ ესე არ გამოვა, იმიტომ რომ ველურია და მე მისთვის უცხო ვარ და რაღაც ახალი, ამიტომ ჯერ მივალ ახლოს და შევეცდები რომ მივუახლოვდები არ გამექცეს, ალბათ რამეთი მოვიტყუებ, მერე მოვეფერები და ცოტას მივიჩვევ… რომ ვიგრძნობ რომ ჩემთან მშვიდადაა და შემეჩვია, შევჯდები და მასთან ერთად გავაგრძლებე გზას…ჩემს არაჩვეულებრივ და პარანოიდულ სამყაროში, ჩემი მუსტანგი ყველაზე ჩვეულებრივი და არაფრით გამორჩეულია, რის გამოც ასე მომწონს…

blak

5. დაინახე ზღვა მუსტანგთან ერთად გააგრძელებ გზას თუ მარტო????შენზეა დამოკიდებული.ზღვას რომ დაინახავ რას გრძნობ??? და შიგ შესვლის სურვილი თუ გაქვს.ამიღწერე რას აკეთებთ იმ მომენტიდან რაც ზღვას დაინახავთ

ზღვა არა ოკეანე, როცა ნაპირთან მივალ აღმოვაჩენ რომ კუნძულზე ვარ… ოკეანე არის მშვიდი… გარშემო კლდეებით… ნაპირზე რომ გავალთ ზუსტად შუადღე იქნება… მზე ზენიტში… მივხვდები რომ სადღაც უკაცრიელ ადგილზე ვარ და ბედნიერი ვიქნები რომ ზუსტად აქ მოვხვდი და ზუსტად ამ დროს… საშინლად ბედნიერი ვიქნები და ალბათ ვიფიქრებ რომ ამისთვის უკვდავებასაც დავთმობდი… იმ წამისთვის… ჩემი მუსტანგიდან ჩამოვალ, გვერდზე დავუდგები და შევიყვან ოკეანეში, ჯერ მას დავასველებ და გავწმენდ კარგად და მადლობას გადავუხდი, რომ ამდენი ხანი მატარა მთელი უდაბნო ამ სიცხეში, მერე მეც გავცურავ… რომ ჩავყვინთავ წლის ქვეშ ქალთევზებს და ზღვის დრაკონებს დავინახავ, რომელლებიც წყლის ქვეშ მონაცრისფრო მომწვანო ფერის ალს უშვებენ… ამოვყვინთავ და მზე სანამ ჩავა კოცონსაც დავანთებ ნაპირზე…

crane_beach_1_20080525-thumbs

მე მონსტრი

%(count)s კომენტარი

მიყვარს – ცოტა რამ მაგრამ საშინლად და ავადმყოფურად

ვოცნებობ – ყოველთვის არარეალურსა და რამე ისეთს რაც ვიცი რომ ვერ ამიხდება

ვფიქრობ – ბევრს… ძალიან ბევრს… 😀

კმაყოფილი ვარ – ყოველთვის სხვების ნამოქმედარით და არასდროს ჩემი თავით

მძულს – ალბათ, მაგრამ ვერ ვიხსენებ

ვნანობ – არასდროს და არაფერზე, იმიტომ რომ ის რაც არ გვკლავს გვაძლიერებს

მსურს – ვიყო მაღალი, ჯანმრთელი და მილიონერი 😀

მაღიზიანებს – იშვიათად რამე, მაგრამ უფრო სხვადასხვა სიტუაციები და სხვადასხვანაირი ადამიანები

ვგრძნობ – სწრაფად იცვლება ის რასაც ვგრძნობ

მეშინია – სიმაღლის და გაშლილი სივრცის

ვიცი – ყველაზე კარგად ჩემი თავი

არ ვიცი – ქიმია 😀

შემიძლია – ბევრი ლაპარაკი (ჩემს თავზე)

არ შემიძლია – დასარტყამ ინსტრუმენტზე დაკვრა 😦

ვმეგობრობ – ხანდახან ადამიანებთანაც

ვაპატიებ – ყველაფერს ურთიერთობის გაგრძელების გარეშე, ოღონდ მთელი გულით 😀

ვტირი – უაზრო და სენტიმენტალურ ფილმებზე

ვიცინი – ყველაზე ხშირად ჩემს შეცდომებზე

ვეძებ – სიმშვიდეს

ღირსი ვარ – ხანდახან არაფრის

ვკარგავ – უფრო ხშირად თავს

მშურს – ქერების

ვემალები – ძაღლებს

ვემტერები – ცოტა ხნით, მერე მავიწყდება…

მაინტერესებს – ასტროლოგია

არ მაინტერესებს – კოსმოსური ბიოფიზიკა

მახსოვს – ციფრები

მრცხვენია – უსირცხვილო ვარ

უარვყოფ – ჩემს სიჯიუტეს

ვავადვმყოფობ – გულით, ტვინით და ფილტვებით

ვმალავ – ბევრ რამეს ჩემი პირადი ცხოვრებიდან

ვინახავ – ათას ფურცელს და ყველა მინაწერს, რომელიც არ ვიცი რაში მჭირდება

მწამს – იმის რომ ღმერთი ყველასთვის ერთია

მიკვირს – იშვიათად

მიხარია – მამას ზარი

ვჭორაობ – ყველაზე და ყველაფერზე

ვდარდობ – იშვიათად მაგრამ ავადმყოფობამდე

ვამაყობ – ჩემი მეგობრებით

ვაკეთებ – ათას სისულელეს ერთდროულად

ვეფერები – მხოლოდ საყვარელ ადამიანს

მსიამოვნებს – ყურადღება, ოღონდ ისე არა როგორც ყველას. განსაკუთრებით!

მესიზმრება – კოშმარები

ვეწევი – სიგარეტს

მწყინს – მარტო მეგობრებისგან

ვხარჯავ – ყველაზე კარგად ფულს 😀

ვღალატობ – არავის :გამოუცდელისახით:

ვკამათობ – ხშირად და მიყვარს კამათი

ვუხეშობ – როცა მდგომარეობიდან გამოვდივარ

ვუსმენ – და ვუყურებ – ვუსმენ იმას რაც აიპოდში მაქვს და ვუყურებ იმას რაზეცაა გადართული…

ვყოყმანობ – სულ და ყველაფერზე

ვკითხულობ – სტატიებს ყველაფერზე

ვამზადებ – ყველაზე გემრიელად ტირამისუს 😀

ვკლავ – დროს და ჩემს ჯანმრთელობას

ვაფუჭებ – ხასიათს

ვცხოვრობ – დედამიწაზე

ვცემ – მხოლოდ ბოლთას

ვყვირი – როცა მეკეტება

ვმღერი – ბოლო დროს იშვიათად

ვასრულებ – სიამოვნებით მხოლოდ სურვილებს

დავდივარ – როცა არ ვიჭედები ლიფტში 😀

ვმკურნალობ – ფილტვებს

ვერიდები – თვითკმაყოფილ და საკუთარ თავზე შეყვარებულ ადამიანებს

ვთამაშობ – გატაცებით პოკერს და მონოპოლიას

ვიტყუები – ხშირად როცა ახსნა მეზარება

ვეთაყვანები – მის უდიდებულესობა მარტოობას

ვგიჟდები იმაზე, რომ – ჯერ კიდევ ცოცხალი ვარ 😀

ვაგროვებ – რკინის ფულს, მარკებს და სალაროს ქვითრებს 😛

ვიხდი – ამ თვეში დენის, გაზის, 2 ბანკის კრედიტს და ინტერნეტის გადასახადს

ვეჭვიანობ – არასდროს და არაფერზე

ვკაიფობ – ამერიკულ, იდიოტურ, უნიჭო, ახალგაზრდულ საშინელებათა ფილმებზე. (გზიდან რომ გადაუხვევენ, მანქანა რომ გაუფუჭდებათ და ბოლოს ერთი რომ რჩება ცოცხალი)

ვიზიდავ – ძირითადად კაცებს

ვილამაზებ – ბანალურია, მაგრამ ცხოვრებას

%d bloggers like this: