მთავარი

წერილი მომავლიდან

%(count)s კომენტარი

ზუსტად 10 წელი გავიდა. ვერც კი წარმოიდგენ რამდენი რამე შეიცვალა და რამდენი რამე გადაგხდა თავს, ძირითადად არასასიამოვნო. ნაწილი შენი შეცდომების გამო, ნაწილი იმის გამო რომ ადამიანებს შენი არ ესმით, ნუ ეს ასაკობრივიაო გეუბნებიან, მაგრამ 10 წლის მერეც ასე იქნება 🙂

მხოლოდ იმის თქმა მინდა, რომ ძალიან ბევრ შეცდომას დაუშვებ, ბევრ სისულელეს გააკეთებ, ბევრსაც ჭკვიანურ გადაწყვტილებას მიიღებ და სწორად მოიქცევი, მაგრამ მთლიანობაში მინდა მადლობა გადაგიხადო ყველა შენი სისულელისთვის, შეცდომისთვის თუ სწორი ნაბიჯისთვის, რადგან რომ არა ყველაფერი ეს მე არ ვიქნებოდი ასეთი ზუსტად როგორიც ვარ.

მართალი ხარ როცა ამბობ რომ ადამიანები სხვის შეცდომებზე ვერ სწავლობენ. შენ ყოველთვის შენს საკუთარ შეცდომებზე ისწავლი, საკუთარ გადაწყვეტილებას დააყენებ პირველ ადგილას, ვინც რაც არ უნდა გითხრას მაინც ყოველთვის იმას გააკეთებ რაც გენდომება, მაინც ბოლომდე არავის ეტყვი რას აპირებ, სანამ არ გააკეთებ და თავად ფაქტით არ შეიტყობენ შენი გადაყვეტილების შესახებ, იმისთვის რომ რჩევაც კი არ მოგცენ. შენ ჰო ვერ იტან რჩევებს 🙂 ვერც ვერასდროს აიტან.

მართალი ხარ როცა არ გეშინია და მიდიხარ რისკზე, იმაშიც მართალი ხარ შენ ცხოვრებაში ცხვირს რომ არავის აყოფინებ. საბოლოოდ თუ ვინმე დაზარალდება შენი შეცდომებით მხოლოდ შენ იქნები, შენც ჰომ მხოლოდ ამის გეშინოდა ყოველთვის როცა რამე სიგიჟეს აკეთებდი? ჰოდა დამშვიდდი ყველაფერს მხოლოდ საკუთარ ტყავზე გამოცდი.

სამხატვრო აკადემიის ეზოში კონცერტზე გაიცნობ ბიჭს რომელიც გულსაც აგიჩქარებს, აგამჩატებს და ცხოვრების სიყვარულიც იქნება, ერთმანეთი ზუსტად ისე გეყვარებათ როგორი სიყვარულისაც არასდროს არ გჯეროდა.

გექნებათ ძალიან ბევრი სირთულე, მაგრამ ეს არაფერი, მთავარი და ერთადერთი რაც მინდა რომ შეცვალო, რაშიც მინდა რომ დამიჯერო და მომენდო არის ის, რომ როცა 2006 წელს წახვალთ ერთად ამერიკაში, არ ჩამოხვიდეთ!

Advertisements

სარჩევი

3 Comments

ავტობიოგრაფიას რომ წერდე საიდან დაიწყებდი წერას?

ან რას დაწერდი, რას არა? რას გაალამაზებდი ცოტათი მაინც?

წარმოგიდგენიათ სარჩევი თქვენი ავტობიოგრაფიის?

ქრონოლოგიურად დაალაგებდი, მნიშვნელოვანი მოვლენების მიხედვით, საერთოდ არეულად დაწერდი თუ CV-ვით ბოლოდან დაიწყებდი წერას? 😀

საერთოდ თუ გიფიქრიათ ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი მოვლენები ჩამოგეყარათ…

მე აღმოვაჩინე დღეს რომ ყველა თარიღი მახსოვს იმ ყველა მნიშვნელოვანი მოვლენის რაც კი ცხოვრებაში მქონია…

აბსოლუტურად ყველა წელი, რიცხვი, თვე, დღეც კი…

რაღაც ავადმყოფობაა, კი არ ვიმახსოვრებ თან ისე უცბად აღმოვაჩინე რომ მახსოვდა…

მნიშვნელოვანი… ნუ დეტალებიც… ოღონდ მნიშვნელოვანი დეტალები…

წიგნის დაწერას ვაპირებ ოღონდ ავტობიოგრაფიას არა : )))) არც ნოველები და პოეზია, არც გულისამაჩუყებელი რომანი ან რამე დეტექტივი…

სულ სხვა თემაზე… 2 თვეში დავწერ, მერე მოვამზადებ, შევფუთავ, დავბეჭდავ და პრეზენტაციას სექტემბერში გავაკეთებ… : )))

არა მართლა… დროის მენეჯმენტში ძალიან ცუდად ვარ… საათების და დღეების მიხედვით ვერაფერს ვაკეთებ, მაგრამ ასე თვეებით კარგად ვფიქრობ : )))

საბეჭდი მანქანა უნდა ვიყიდო, მეორადი ალბათ : ))))

კომპიუტერით უფრო ადვილია, ვიცი, იმიტომ რომ ასე ჯერ უნდა დავბეჭდო და მერე ავკრიფო კიდევ თავიდან, მაგრამ ასე მირჩევნია…

რომანტიკაა საბეჭდი მანქანით ჩემს ბუხართან ვწერო ღამ-ღამობით…

თან საბეჭდ მანქანას არც ბრაუზერი აქვს და არც სკაიპი : )))

სარჩევი ექნება მაგარი… ტეგებია ფაქტიურად ეძებ რასაც გინდა :)))

და მერე კითხულობ…

არადა ახლა სიამონებით წავშლიდი ამ პოსტს და სულ სხვანაირად დავწერდი, იმიტომ რომ სულ სხვა რამეზე მინდოდა დაწერა, მაგრამ წესი ნომერი შვიდი არ მაძლევს ამის საშუალებას…

მინდოდა დამეწერა იმ მნიშვნელოვან მოვლენებზე რომელიც მქონდა ცხოვრებაში და ასე 25 წლის მიწურულს გამახსენდა მოულოდნელად ყველა ერთად, თარიღებით და დეტალებითურთ

რაღაც სისულელეებიც გამახსენდა, კარის გაღება, ლიანდაგზე სეირნობა, რაღაც წესი გამახსენდა ფიზიკის, გვერდი გამახსენდა 64-ე ერთ-ერთი წიგნის რომელსაც 10 წლის წინ ვკითხულობდი და რა ეწერა ისიც… სიგარეტს რომ მოვუკიდე ერთხელ და მაშინ რა ხდებოდა გარშემო… ტუალეტში გავიქეცი ტუჩსაცხის შესასწორებლად პირველად რომ ვაკოცე, ეგ უფრო დეტალურად მახსოვს : ))))) მართლა… ჭიანჭველებს რომ ვაგროვებდი ბავშვობაში, მძიმე ბავშვობა მქონდა : )))) ფუტკარი რომ პეპელა მეგონა პირველად რომ დავინახე, ძალიან პატარა არ ვიყავი მაშინ? ვიყავი, მაგრამ მაინც მახსოვს…

გამინათდა რაღაც თავში, განა დრო არ მქონდა, აქამდე არ მახსოვდა უბრალოდ და თან ეს პროცესი კიდევ მიდის, ანუ კიდევ მახსენდება რაღაცეები.

ყველა მნიშვნელოვანი მოვლენის უმნიშვნელო და სულელური დეტალები გამახსენდა და მივხვდი რომ სისლელე კი არა და სულ ეს არის რაც კი მაქვს ცხოვრებაში…

დეტალები, ციფრები, რიცხვები, საათები, ფერები, ვარცხნილობები, ინტერიერ-ექსტერიერები, საერთოდ გარემო, შეგრძნებები, სიტყვები, ყველაფერი, ყველაფერი… ყველაფერი მახსოვს…

და მგონი ჩემი ცხვრება ერთი დიდი სულელური დეტალების გროვაა რომელიც ასე მაბედნიერებს…

10 წესი HAG – ს

4 Comments

1. აღარასდროს წავშალო დაწერილი პოსტი გამოქვეყნებამდე

2. ბოლომდე დაწერილი პოსტი არ წავშალო იმიტომ რომ აღარ მომწონს როგორც და რასაც ვწერ

3. არ მოვუგონო ჩემს თავს უაზრო მიზეზები იმისთვის რომ პოსტი არ დავწერო ან დაწერილი მაინც არ წავშალო

4. არ ვიმართლო თავი რომ დრო არ მაქვს დაპოსტვისთვის

5. რამე მაინც ვწერო ნიუსების გარდა 😦

6. ფიქრის ჯუჯა დავსვა დიეტაზე

7. ვწერო თუნდაც სისულელეებზე (ეს უკანასკნელი თავისდაზღვევის მიზნით დავწერე, რადგან მერე რომ არ მომეწონოს რამე და გავიფიქრო სისულელეა ამის გამოქვეყნებათქო გამახსენდეს წესი ნომერი 7 და გამოვაქვეყნო)

8. ვაიძულო თავი კონცენტრირება მოვახდინო რამე ერთზე, წერის დროს მაინც და არ ვაკეთო ყველაფერი ერთად

9. მიუხედავად იმისა რომ ჩემს თავთან მარტო ვერ ვრჩები და ეს ყველაფერი ხელს მიშლის ვწერო, ამ სისულელეებით თავი არ ვიმართლო და ბოლოს და ბოლოს რამე სისულელე მაინც დავწერო, მაგრამ რამე მაინც…

10. დავანებო ჩემს თავთან ჩხუბს, საყვედურებს, დანაშაულის გრძნობას, თავის მართლებას, მუშაობას (დროებით მაინც), სიგარეტს თავი და ბოლოს და ბოლოს ისევ დავიწყო წერა

რა შემიძლია…

დატოვე კომენტარი

ათასი სისულელე გავაკეთე, მაგრამ სულ გიფრთხილდები, გიფრთხილდები, გიფრთხილდები… ერთი წყენა ვერ მაპატიე… მაშინ გამიშვი. მე არც დამარცხებას გთხოვ და არც გამარჯვებას ვითხოვ. მე სიამაყით არ გიყურებ ზევიდან და ყინულივით ცივ სიტყვებს არ გესვრი შორიდან. მე არ ვლაპარაკობ შენზე მესამე პირში შენი თანდასწრებით

მე არაფერს არ გთხოვ არასდროს… უბრალოდ ვარ და ერთადერთი რაც შემიძლია აღარ ვიყო

%d bloggers like this: