მთავარი

ბევრი მე

დატოვე კომენტარი

პირველი იყო რამდენიმე დღის წინ… როცა დამესიზმრა რომ ბევრი ვიყავი და საკუთარი თავი შემეძლო გვერდიდან დამენახა.

ჩემი “ბევრი მეს” ნებისმიერის თვალით დანახვა შემეძლო, ერთდროულად ყველა “მეს” თვალით და თან ცალ ცალკეც….

სიზმარი იყო მოკლე, უბრალოდ როცა ეს ყველა “მე” შევერთდი და გავერთიანდი ერთი დიდი შავი და ბლანტე გუბე დარჩა, ცოცხალი ორგანიზმი იყო…

ამ შავმა მასამ მკითხა მინდოდა თუ არა გამეგო ვინ ვიყავი სინამდვილეში, ოღონდ კი არ მითხრა თითქოს ჩემში იყო ეს ხმა, შიგნით მესმოდა… და ამ დროს ისე შემეშინდა ვიფიქრე სადაც გინდა იქ ვიყო ოღონდ აქ არათქო და ამ დროს გამეღვიძა…

მეორე იყო რამდენიმე დღის შემდეგ… სიზმარში ვხედავ, რომ ჩემს სახლში, სამზარეულოში ვზივარ და კარს მიღებს ჩემი ერთ-ერთი მე, მერე მეორე შემოდის და აივანზე რომ გავედი მთელს ეზოში “მე” ვიდექი, ქუჩაშიც რომ გავედი სულ სავსე იყო, ნემსს ვერ ჩააგდებდი…

და ამ დროს ისევ ის ხმა იყო ჩემში შიგნით, რომელმაც მკითხა, მინდოდა თუ არა გამეგო ვინ ვიყავი…

ამ დროს ყველა “მემ” სათითაოდ დაიწყეს ცოტა შეცვლა, ფიზიკურად კი არა მენტალურად ისე რომ გარეგნობაზეც აისახა, რაღაც ცხოველური იყო ყველაში… როგორც ველურ ცხოველებს ახასიათებთ გამოხედვა სახის მიმიკა, დგომა სიარული, ზოგი ოთხზე დადგა, და ყველა ეს ჩემი “მეები” დამედევნნენ…

მახსოვს რომ ავედი სახლის სახურავზე იმიტომ რომ მარტო იქ არ იყვნენ მაგრამ ამომყვნენ და ბევრი სირბილის შემდეგ ერთი მაღალი სახლის სახურავზე აღმოვჩნდი საიდანაც სხვა სახურავზე ვერ გადავიდოდი, არადა უკან ისინი ანუ “მე” ვიდექი

და ცხოვრებაში პირველად მთელი გულით ვინატრე რომ მქონოდა ფრთები, იმიტომ რომ უეჭველად უნდა გადავმხტარიყავი იქიდან…

რომ გადმოვხტი გული ისე მიცემდა ვიფიქრე რომ გასკდება მორჩა და ამ დროს გავჩერდი ჰაერში და კი არ გავჩერდი, დავეკიდე თითქოს, მთელი ზურგი ამტკივდა საშინლად… თავი რომ მივატრიალე ღამურას ფრთები მქონდა და ჰაერში ვფარფატებდი… ფრთის ყველა მოძრაობა მტკიოდა

და გამეღვიძა…

ანალიზი

დატოვე კომენტარი

არაფრით განსხვავებული ჩვეულებრივი დღეა. მწონიან, მზომავენ და ისევ მიღებენ ვენიდან სისხლს და ასხავენ სხვადასხვა ფორმის კოლბებში. ჩემთვის გაუგებარ ენაზე ლაპარაკობენ და მიყურებენ თითქოს მათი შველა მჭირდება. არაფრით განსხვავებული ჩვეულებრივი დღეა.

წამლები

დატოვე კომენტარი

ადამიანებმა ჯერ იმისგან მიმკურნალეს რითაც ავად არ ვიყავი, ეხლა იმისგან მკურნალობენ რაც მკლავს, მაგრამ მე ყველა ქიმიურ შენაერთს გავუძლებ რომელსაც ადამიანები ჩემთვის დაამზადებენ და ჩემს სისხლში შეუშვებენ, იმიტომ რომ მე დიდი ხანია ადამიანი აღარ ვარImage035

შვილი… ისევ…

%(count)s კომენტარი

ყველაფერი შენი სიკვდილით დაიწყო. დილით სისხლისგან დაცლილმა გავიღვიძე და მერე დიდი ხანი არ მახსოვს რა ხდებოდა. ჩემს სუნთქვას ისე უფრთხილდება ყველა, რომ მრცხვენია და დამთქნარებისას ვწითლდები. ვენები სულ დამიჩხვლიტეს და დამილურჯეს. სისხლი აღარ დამრჩა ძარღვებში და მცივა. მგონი მეც მოვკვდი იმ დილას შენთან ერთად და ჯოჯოხეთში ვარ

დატოვე კომენტარი

ერთ მშვენიერ დილას, რომ გავიღვიძე სისხლისგან ვიყავი დაცლილი და მართლა ძალიან შემეშინდა, ვერაფერს რომ ვერ შევადრი ისე, სიკვდილის კი არა გაქრობის შემეშინდა უკვალოდ. მგონი უკვდავების კომპლექსი მაქვს

%d bloggers like this: