მთავარი

22 იანვარი

2 Comments

ოდესმე მოგისმენიათ მძინარე ქალაქის ხმა… როგორც ადამიანი ღრმად სუნთქავს… ისეთი ცარიელია, როგორც მიტოვებული მოხუცის სახლი და ისეთივე ცივი როგორც მიცვალებული…

დღეს მქონდა პაემანი ჩემს ქალაქთან დილის 5 საათზე… სანაპირომდე ფეხით ვიარე და ვორონცოვის ხიდზე სიგარეტი მოვწიე… ზუსტად არ ვიცი ყინვა იყო თუ სიგარეტის კვამლი…

ჩემი ქალაქი შემიყვარდა თქვენს გარეშე… დიახ, ადამიანების გარეშე უფრო ლამაზია და უფრო ჩემი…

რა ბედნიერი ვიქნებოდი მარტოს რომ მეცხოვრა ჩემს სახლში, ჩემს ეზოში, ჩემს ქალაქში, ჩემს ქვეყანაში და ჩემს პლანეტაზე…

სახლში დავბრუნდი 7 საათისკენ და ერთით ნაკლები დამხვდით… დღეს და დღეიდან ჩემი მეგობრის სიკვდილის დღეა…

დატოვე კომენტარი

ჩემს სიცარიელეს ისე შევეჩვიე კანივით შემახორცდა ტანზე. მარტოობისგან გატყავებული და გრძნობებისგან შიშველი ვარ. მე კარს გაგიღებ, შენ ნუ შემოხვალ თუ ჩემს ჩაცმას არ აპირებ გრძნობებით

%d bloggers like this: