მეშინია, რომ ერთხელაც უკან წაიღებ ყველა სიტყვას, რომელიც ტანზე შემახორცდა და მე დავიმარხები ჩემს მარტოობაში, დავიფარები ჩემი ცრემლებით და დავიღუპები ჩემი სიჩუმით. ოკეანის ფსკერზე გაწოლილ და საუკუნეების წინ ჩაძირულ გემს დავემსგავსები. აურაცხელ და შეუფასებელ განძს რომ ინახავს, მაგრამ არ არსებობს, რადგან მისი არსებობის შესახებ არავინ იცის.